Marikenloop Trail editie

18 mei stond hij op de planning. 25Km trailen door de heuvelachtige omgeving van Nijmegen. ca. 750 hoogtemeters. Ik had er zin in.

Of ik er klaar voor was na de Marathon van Rotterdam begin April dit jaar, geen idee, lees gerust verder en kom erachter.

Hieronder een Link naar de route van de 25km.

 

De start was zoals gebruikelijk een beetje dringen. Door een open weiland licht glooiend omhoog het bos in. Bam, de eerste berg (heuvel) kwam gelijk al in beeld en door de smalle paadjes zakte het tempo aardig in. Zodra er open ruimte was dacht ik voorbij een aantal mensen te kunnen schieten om in wat vrije lucht te lopen. Die beslissing had ik achteraf beter niet kunnen nemen. Het ging best stijl omhoog en over door de natuur gevormde trapjes naar beneden. Af en toe een hekje om de snelheid eruit te halen zullen wij maar zeggen. Vanuit het niets liepen wij opeens door een openlucht museum, alsof je compleet in een andere wereld was. Daarna weer focus op de trail en door. Een lang stuk geleidelijke afdaling waar je de zwaartekracht kon gebruiken om snelheid te maken maar direct daarna weer omhoog. Inmiddels was de temperatuur flink opgelopen en nam ik met wat water mijn 1e gelletje. Vrijwel direct merkte ik dat die niet goed viel. Even een paar slokken water om weg te spoelen, maar ook dat voelde niet goed. Door zwoegen, tempo omlaag. Bonkend hoofd, kortom na 6 a 7 km. was ik er al klaar mee. Gaandeweg begon ik om mij heen te kijken en het viel mij op dat heel veel lopers bergop wandelden ipv proberen tempo vast te houden, dat zag er wel relaxed uit en die methode ook maar toegepast. Onderweg goeie tip gekregen van een mede trailster dat het vooral ook genieten was en dat je je energie goed moest verdelen. Wandelen is niet erg, tenzij je voor de winst gaat, maar dat was niet het doel..... Met deze goede raad mijn strategie nog eens goed overdacht en toegegeven. Op tempo waar het kon, wandelen waar het slimmer was. Zo de volgende tig km's doorgekomen. Rond kilometer 20 hadden mijn kuiten er genoeg van. Flinke steken schoten zowel door rechts als links en het gevoel dat beide op ieder moment in de kramp konden springen was overheersend. Dan maar weer wandelen.... Ondertussen werd ik weer ingehaald door de dame die mij de goede tip had gegeven om mijn krachten goed te verdelen en te genieten. Nu had ze voor mij een shot vloeibaar magnesium in de aanbieding. Dankbaar gebruik van gemaakt en daarna weer op mijn gemak verder.

De laatste 2 km waren nog best zwaar omdat daar ook de lopers van de kortere afstanden op het parcours aansloten. Dus mensen die net 5km in de benen hadden gingen over het zelfde smalle single track als de trailers van de 25. Dat leverde her en der wat irritaties op, maar uiteindelijk kwam de finish in zicht. Helaas eerst nog een rondje om een veldje, door een bosje, over een stapel stenen klimmen en dan eindelijk richting de finischboog. 3.12.03 was mijn eindtijd.  pfffffff  het parcours onderschat en mijzelf overschat. Veel geleerd over traillopen en direct besloten volgend jaar weer mee te doen met deze waanzinnig mooie trailrun.

Tot de volgende loop!

https://youtu.be/zXhx3BIyXO0

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *